| Naam: | Fluitenkruid |
| Naam(L): | Anthriscus silvestris |
| Orde: | Apiales 3.39 |
| Familie: | Schermbloemenfamilie |
| Familie(L): | Apiaceae 131 |
| Vindplaats: | Epen Wegrand |
| Datum: | 03-05-2007 |
| Voorkomen: | Algemeen |
| Bijzonderheden: | Fluitenkruid verwijst naar de holle stengel waar de kinderen vroeger fluitjes van maakten. Het achtervoegsel -kruid is een algemene oude naam voor kruidachtige planten. De plant werd ook wel “wilde kervel” genoemd. Anthriscus Griekse naam voor schermachtige planten. Silvestris Latijn voor “van het bos”. |
| Culinair: | Eetbaar zijn jong blad, stengel en wortel; smaak lijkt op kervel, licht anijsachtig. Bij salades soepen en eiergerechten. Oudere delen giftig of moeilijk verteerbaar. Door gelijkenis met Dollekervel of Gevlekte scheerling (die giftig zijn) af te raden voor amateur. |
| Medicinaal: | Urine afdrijvend; Bij reumatische klachten; Zuiverend voorjaars tonicum. |
| Spiritueel: | Vroege bloeier met witte schermen, geassocieerd met onschuld, reinheid en Maria. In Noord- en Oost Europa symbool voor opstanding en nieuw leven. De naam komt van het feit dat kinderen fluitjes maakten van de holle stengel. In sommige culturen bescherming tegen onheil en bliksem. |