| Naam: | Struikheide |
| Naam(L): | Culluna vulgaris |
| Orde: | Ericales 3.33 |
| Familie: | Heidefamilie |
| Familie(L): | Ericaceae 112 |
| Vindplaats: | Sallandse Heuvelrug Heideveld |
| Datum: | 24-08-2006 |
| Voorkomen: | Algemeen |
| Bijzonderheden: | De naam Heide is afgeleid van het oud-Nederlands woord “heid” dat open, kaal terrein of woeste grond betekent. Heide verwijst oorspronkelijk niet naar de plant zelf maar naar het landschap waar de plant groeit. |
| Culinair: | Niet giftig, geen voedselplant maar werd wel gebruikt in eten en drank. Heidehoning is zeer aromatisch en donker. Heidebier, voor de hop gebruikte men heidebloemen. Heidethee, gedroogde bloeiende toppen als kruidenthee. Als aroma in likeuren. |
| Medicinaal: | Belangrijk volksgeneesmiddel in Noord Europa. Werkt Urinedrijvend bij blaas- en nierklachten. Werkt samentrekkend bij diarree en wonden. Werkt ontstekingsremmend gebruikt voor urinewegen en huid. Werkt kalmerend, gebruikt bij onrust. Bevat: flavonoïden, tanninen, arbutine-achtige stoffen. |
| Spiritueel: | Heide = grensgebied tussen de wereld en het andere. Symbool van: Bescherming, overgang, contact met voorouders. Christelijke herinterpretatie: Nederigheid ( lage eenvoudige plant). Standvastigheid (bloeit op arme grond). Troost voor de doden (veel op kerkhoven). In Schotland staat heide voor: Geluk, zegen, bescherming tegen kwaad. |